Willisha, Carmen, poedels en schapen

Willisha lag op de bank … ik in de te diepe stoel met een extra kussen om te compenseren. We zaten naar de beeldbuis te kijken … naar een film over Troje … met Helena van Troje … Paris van Troje en, speciale gastster, het paard van Troje. Het stuk met het paard heb ik niet gezien … want ik lag te slapen op een gegeven moment. Kortom: we hadden een luie middag. Is zo nu en dan wel eens lekker … maar op een gegeven ogenblik word je er ook moe van … moe van het lui zijn.

Aktie! We moesten in aktie komen! Samen doorliepen we de mogelijkheden … wat stond er allemaal nog in de planning om te doen. Tijdens de opsomming hoorde ik het woord ‘scheren’ … niet mijn baard … niet Wil´s benen … en ook niet mijn bikinilijn. Mijn kop! De haar op mijn hoofd moest grondig gemaaid worden … en Willisha was het tuinvrouwtje die het karwei moest klaren.

We riepen de hulp van Carmen … die mij ook 3 keer per week in de badkamer onderhanden neemt. Carmen is een tondeuse … voor het geval dat je het nog niet wist of andere ideeën had.

Gewapend met Carmen in haar hand ging Willisha ten strijd. Het was voor haar voor het eerst dat ze iemand ging scheren. Maar ik heb vroeger wel veel poedels geschoren! Angstaanjagende beelden kwamen bij me op … Hoe wil je het hebben? … Zo kort mogelijk riep ik. Ik greep naar Carmen en zette haar op stand 1.

Hier op Madeira, als men de schapen gaan scheren … op de hoogvlakte Paul da Serra, dan gaat de lokale bevolking er naartoe om te kijken. Ze maken er een dagje uit van … kinderen en familie mee …. eten drinken mee …. een echte feest wordt het … met Espetada´s, Bolo de Caco en Sangria.

Het bruine schaap is geschoren … er waren geen kijkers … geen Espetada … geen wijn … maar ik ben tevreden met het resultaat. Willisha … een vrouw met heel veel kwaliteiten … ze kan poedels en mij scheren.

3 gedachten over “Willisha, Carmen, poedels en schapen”

  1. Ziet er goed uit Don!

    Jouw scheerbeurt brengt mijn eerste keer naar de kapper op Curacao in herinnering. Op een zaterdag ging ik even snel naar een kapper in een nabij gelegen winkelcentrumpje (hoek Santa Rosaweg en Didoweg). Op het eerste gezicht zag het er nogal druk uit, maar ik stapte toch maar naar binnen. Aan de cheffin vroeg ik, of ik die middag nog geknipt kon worden. “O, ja hoor. Loopt u maar even met deze jongeman mee, dan vertaal ik het wel even voor hem”. Dus leg ik zeer nauwgezet uit waar er hoeveel van af moest en hoe het er uit zou moeten zien. Mevrouw legde het vervolgens in een paar woorden spaans aan de jongeman uit. De vertaling was vrij kort, maar ja, het zou wel goed komen. Ik nam dus plaats in een stoel van de overigens zeer goed verzorgde zaak. De jongeman (overigens net als de zaak ook netjes verzorgd) installeerde zijn spulletjes, waaronder een tondeuse. Hij nam de tondeuse ter hand en haalde bij mijn slaap de gewenste hoeveelheid haar weg. Met wat gebaren vroeg hij mij of dit de bedoeling was. Ik breeduit glimlachen en ja knikken onder het mompelen van “bon, bon, si, si”. Ik knipperde een keer met m’n ogen en de tondeuse was aan de andere kant, maar hij had mooi wel even m’n kruin meegenomen (voor zover daar nog wat op groeide)! Ik slikte een keer en liet ‘m doorgaan. In mijn beste papiaments vroeg ik hem “bo ta yu Kòrsou?”. “No, mi ta Colombiano”, was het antwoord. Zijn papiaments was net zo gebrekkig als het mijne, dus heb ik het daar maar bij gelaten. Een kwartiertje later stond ik NAfl 15,= lichter met een “crew cut” op straat.
    Thuis gekomen won ik mijn zelfvertrouwen weer snel terug met een van plezier kraaiende Ella en opmerkingen van de jongens: “papa je hebt kale haren” (Ewout) en “papa, de kapper heeft het niet goed gedaan” (Ivan). Ja, van het thuisfront moet je het maar hebben. Gelukkig kreeg ik in de daaropvolgende week diverse complimenten (dus zo erg zal het wel niet zijn).
    Sindsdien gaat bij mij alleen nog maar de tondeuze over m’n hoofd. Gewoon ff op een stoel in de keuken gaan zitten, en 4 minuten later ben ik weer klaar!

  2. Amaro, dat Willisha jou kan scheren… ok dat geloof ik wel. Maar heb jij na afloop wel netjes gekwispeld? Dat is de grote vraag!

  3. Ik heb er nog even over gedacht om hier een daar wat leuke toefjes te laten zitten, maar vond het toch wat flauw… Volgende keer een patroontje? Een zigzag of zo ? Alleen vind ik het jammer dat alle krulletjes weg zijn, maar dat is het leuke van haren: ze groeien vanzelf weer aan :mrgreen:

Reacties zijn gesloten.