Sinterklaas (reprise – deel 2)

Zwarte Pieten waren dus eigenlijk Nederlanders die met Sinterklaas meereisden. Achter dat zwarte laag op hun gezicht en dat gekke pruik op hun hoofd … kon je zelfs als kind zien het het makamba’s waren.

Het was voor ons (op de Antillen) een grote raadsel waarom die Nederlanders het leuk vonden om hun gezicht met schoensmeer te besmeuren en van die belachelijke kledij aan te trekken. Trouwens …ze spraken alleen maar Nederlands … nou ja … een gebrekkig Nederlands … met een soort vreemd accent (vasthouden op de W-klank) en onnatuurlijke zware stem vervorming. Vreemd!

Zowel Sinterklaas als die Zwarte Pieten spraken dus geen Spaans! … behalve dan het woord ‘sí’ … blijkbaar het enige woord dat ze hebben geleerd dankzij de Antilliaanse speelgoed-middenstand. Zie je het al voor je? De meeste kinderen op de Antillen kunnen, dankzij de Venezolaanse televisie zenders, al Spaans praten voordat ze naar school gingen. Kind: ‘Ola San Nicolas … quiero una computadora, un avion, un tren eléctrico i una bicicleta‘ … Sinterklaas kijkt verdwaasd naar zijn Zwarte Piet en knikt alleen van ‘sí, sí‘. Je moest geen Spaans gaan praten tegen die Pieten want dan werden ze boos … en holden achter je aan. Ze werden ook boos als we ‘kabriet’ tegen hen riepen … kabriet stond eigenlijk voor kabrítu en het betekent ‘geit’. Tja … het rijmt met Piet.

Sinterklaas en die zwarte makamba’s die kwamen inderdaad met de boot … stoomboot? ….neeeee, geen stoomboot … hoe kom je daarbij. Sint deed het luxueus … ze kwamen altijd op een grote cruiseschip de haven van Willemstad binnenvaren. Helemaal vooraan zwaaiend. Ik zou ook gaan zwaaien als ik op zo’n ding ging varen.

Liedjes werden ook gezongen … in het Nederlands … ja het waren immer Nederlanders … toch? Alleen … we begrepen niet waarom in sommige liedjes er één of andere witte schimmel in voorkwam. Een paard? In mijn tijd heb ik geen paard gezien … noch dat die oude man erop ging rijden of zo. Dat kon toch niet? Wie gaat er nou op een paar rijden op Curaçao? Nee … die slimme oude Holander die had een andere cool transportmiddel. Hij en zijn (gekke) gezelschap die reden in een witte Ford Mustang …. cabrio. De goed heiligman zat zelf achter het stuur … weliswaar deze keer zonder de mijter …. en de Zwarte Pieten die zaten op de achterbank alleen maar te zwaaien. En daar scheurden ze op de weg (boven de snelheidslimiet) van de ene school naar het andere. Gelukkig kregen de scholen ruim van te voren een telefoontje binnen dat hij langs zou rijden …. zodat we dan snel voor het raam een blik van hen konden opvangen … machtige gezicht was dat …. Sint met één hand aan de stuur, de andere zwaaien en zijn lange witte baard langs zijn nek naar achteren zwieren.

Dit is hoe ik dus Sinterklaas vroeger beleefde op Curaçao.

Leave a Reply