Opa- en Oma-test, en moeder




123_2302

Originally uploaded by Don & Wil.

Willisha en ik hebben allebei de resp. ‘oma’ en ‘opa’ –test tot een goed einde weten te brengen. De test met levensechte kinderen was een ongeplande onderdeel van onze bruiloft lunch … die we gisteren hadden samen met onze Madeira vrienden. Dit was nog een staartje van onze huwelijksfeest ….

Voor Willisha en ik was het een ontzettend leuke middag … het gevoel dat we op 14 mei hadden heeft zich opnieuw herhaald gisteren … en we hopen dat onze vrienden hier op het eiland een soortgelijke gevoel aan hebben overgehouden.




123_2295

Originally uploaded by Don & Wil.

Wie ook heeft genoten was mijn moeder … die afgelopen week op haar geboorte eiland was teruggekeerd …. voor een week. Zij was ook een beetje de reden waarom ik afgelopen dagen niet veel van me liet horen c.q. zien op mijn weblog. Niet dat ik van haar vroeg naar bed moest gaan :mrgreen: Het was best een drukke week geworden … maar wel eentje dat heel gezellig was.

Mijn moeder had een ‘beetje’ moeite met het idee dat we naar Madeira gingen emigreren. Waarom we onze banen, woning en zekerheid gingen ruilen voor een leven op haar geboorte eiland was voor haar een raadsel. Maar nu heeft de afgelopen week gezien hoe wij leven en … vooral hoe gelukkig we zijn … op een ‘klein’ eiland met meer dan de helft minder qua luxe, qua inkomen en qua zekerheid. Vooral doorslaggevend was haar kennismaking van afgelopen dagen met de meeste van onze vrienden hier op het eiland. Ze zag dat we omringd zijn door verschillende mensen … dat één ding toch gemeen hebben … namelijk een goed hart.

Vandaag keert zij terug naar Nederland met een tevreden en gerust hart ….

Vrienden … muito obrigado!

9 gedachten over “Opa- en Oma-test, en moeder”

  1. Leuk! Ha, ha, ha. Ja, dat wil ik best geloven dat jullie leuke Opa en Oma zullen zijn. En wat een mooie vrolijke foto, Willisha. Twee strallende koppies! Bekeken in Large formaat. Echt een hele mooie foto! Een plaatje!

    Zoals ik al tegen Willisha heb gezegd leuk voor je/jullie dat je moeder op bezoek was.
    Je moeders gedachtengang vind ik persoonlijk begrijpelijk, als je bedenkt om wat voor redenen Madeirensen vertrokken naar andere oorden. Men wilde tenslotte betere levensomstandigheden. En eigenlijk is het nog niet zo lang geleden dat je het leven op Madeira nog rustig primitief kon noemen vergeleken met de Nederlandse normen. Zelfs in Funchal was het in het begin van de jaren 70, niet gewoon om een WC/Douche in huis te hebben. Zelfs water aan huis niet. Voor sommige huishoudens betekende dat, water van een ‘Fonte’- één kraan op een centrale plek in een wijk- met emmers halen, naar huis shouwen, praktisch iedere dag. Meer gefortuneerden hadden een eigen ‘poço’-een waterreservoir- op eigen terrein, dat eens in de zoveel tijd gevuld werd met water van de levada. Maar ja ook dat was niet altijd je van het, want het wilde nog wel eens gebeuren dat er water weigerde te stromen door de levada. Denk aan droogte; ruzies over wie nu het recht had op het water en voor hoelang; een levadeiro dat te diep in het glasje had gekeken; of simpelweg omdat de levada ergens verstopt was geraakt.
    De grote veranderingen zowel op Madeira als op het Portugese vasteland kwamen pas na de toetreding van Portugal tot de EU.

    Lang verhaal. Maar ik had het over je moeder :).
    De voornaamste wens van de meeste ouders is dat je kind een gellukig leven mag hebben. En dat is ook wat ik eruit proef door hetgeen je schrijft. Fijn dat ze dat gezien heeft.:)

  2. Je staat er eigenlijk niet bij stil, maar jullie wonen nu pas ruim een half jaar op Madeira. En dan al zo ingeburgerd, dat is een hele prestatie. (Al is het dan een prestatie waar je op zich niet veel voor hoeft te doen, want het zit gewoon in je… ;-))
    Een vraagje, vanwege mijn interesse in inburgeringszaken… kun je een ruwe indeling geven van de nationaliteiten van jullie vrienden-/kennissenkring? Ik ben altijd benieuwd hoeveel procent Nederlander is en hoeveel procent Madeirees (Madeiriaan?)…

  3. Helemaal vergeten, gefeliciteerd met het slagen voor de opa- en omatest!
    (Gezien de foto met Don vrees ik dat onze vogeltjes hier misschien erg van zullen schrikken)

  4. Lieve Don en Wil

    Wij, Guida, Bart, Annika en mezelf hebben een hele leuke, lekkere gezellige middag gehad.

    Maar het hoogte punt was de ontmoeting met Don’s moeder. Wat een hartelijke, lieve moeder heb je. Daar mag je “apetrots” op zijn.

    Namens me familie, nogmaals heel hartelijk bedankt, en we hopen dat je moeder een prettige terugreis zal hebben.

    Oja, jullie liepen prachtig over straat. Heerlijk warm, Wil in haar prachtige jurk. en Don…………. in het zwart met hoed.

    Groetjes, vooral aan je moeder.

  5. @Marisa: Dank je wel … ook namens ‘oma’ Willisha 😉

    @CasaSpider: Ook gij bedankt. Wat betreft je vraag … zie mijn volgende weblog.

    @Gekke G: Het was goed dat je aankwam met een grote doos … konden we de meeste cadeaus erin zetten. Nogmaals ontzettend bedankt namens Willisha, moeder Isabel en ‘man in black’.

  6. Hahaha, Don kijkt alsof hij het moeilijk had, maar ik weet niet wie meer genoten heeft, Don of Tiago! Ik weet in ieder geval dat Annika altijd even tijd nodig heeft om die grote groep mensen op zich in te laten werken. Volgens mij had mijn jurk met die glimmertjes gisteren een grote aantrekkingskracht. Tiago heeft de satijnen stukjes voorzicht met 1 vinger staan aaien, en de kraaltjes op de borstpartij waren ook erg interessant 😳

  7. De goede wensen die je moeder mij toewenste op het vliegveld, tijdens het lange wachten, waren toch nog steeds hartverwarmend. Als ik deze foto’s weer zie voel ik de warmte van die middag. (L)

Reacties zijn gesloten.