Homo Madeirensis

Ingezonden stuk door Rob Peters.

Terug naar de Maderezen van nú. Sinds Darwin zijn we tot de conclusie gekomen, dat de omgeving, het klimaat, de voeding enz. kan en (bijna) moet leiden tot verandering van levende species, waaronder mensen.
Als je nu op de Galapagos eilanden vogeltjes ziet veranderen en hagedissen gaan zwemmen en schildpadden reusachtige afmetingen krijgen omdat ze geïsoleerd waren van de rest van de wereld o.k. Zijn Papoea´s anders dan
Aborigenezen? Ja! Zijn Maderezen met hun ADN als groep mensen anders dan Portugezen? Ja! Hoezo dan? Ga op een terrasje zitten en observeer de mensen die langs komen. Je ziet meteen het verschil tussen een toerist en een Maderees. Even generaliseren….

De Maderese man (Homo madeirensis).
Kort –1.65m. Brede schouders-omtrek 1.50 m. Boord 50.Taille:geen.
De buik begint even boven de genitalien en gaat met een boog tot net onder de tepels. Gezien van achter een stevige rug met gleuf en iets uitdeiende gluten (billen). De riem, om lange broek op te houden, loopt dus niet horizontaal d.m.v. de ontbrekende taille, maar schuin neerwaarts van boven de gluten tot net boven het schaamdeel.

Net zoals Nederlands stamboekvee in Brazilie na drie generaties kortere poten krijgt van het grazen in heuvelland (en niet in een platte wei) zo ook is homo maderensis. Korte poten dus. Zoals boven al gemeld ook het voedsel heeft een grote rol bij het evolueren. Na de ontdekking van de Nieuwe Wereld werd koren veelal verdrongen door aardappels en die groeien hier als kool. I.p.v. batatas heten ze hier semilhas. En die kan je dus ook voeren aan varkens. Dus aardappels met varkensvlees overgoten met wijn en andere sterkere dranken plus een zoete, mierzoete vla als toetje. Draagt er allemaal toe bij voor holle bolle Gijs. Om de buik verder te accentueren (bewijs van welstand?) draagt men gewoonlijk een ruitjes hemd en dikwijls een pet of cap.

(morgen over ‘De Maderese vrouw’)