Geheugen Aflevering

Dankzij mond-tot-mond reclame (niet te verwarren met mond-tot-mond beademing) word ik vaak gebeld door particulieren die problemen hebben met hun computer en naar mijn hulp vragen. Niks mis mee … alleen vaak is het dan moeilijk om een goed beeld te krijgen van wat het probleem is … vooral als het door de telefoon gaat.

Hallo … Don? Ja, ik ben het ……

Hallo … hoe is het?

Niet zo goed! Ik heb een probleem met mijn computer. (Het verbaast me altijd als een computer het niet doet … dat het dan niet goed gaat met de persoon zelf.)

Welke probleem?

Hij doet het niet! (De meest gebruikte omschrijving van een probleem … en nu moet je uit zien te vissen wat ‘het’ eigenlijk is)

En wat doet ie dan niet?

Nou, als ik hem aanzet (Ook hier verbaast me dat ze de computer in de mannelijke vorm noemen … en in dit geval het was ook een vrouw die me belde) …. dan verschijnt de melding dat hij start (Gelukkig! De stekker zat er dus wel in) ….. maar dan stopt hij met de melding ‘Druk op F1 om door te gaan of DEL voor setup’. Ik druk op de F1 knop maar er gebeurt niets! Is DEL soms de Delete knop?

Vanaf dat moment probeer ik te denken aan alle mogelijke scenario’s waar deze ‘clip’ in voor komt. Met een beetje geluk verschijnt dan het goede beeld in je geheugen en kan je dan verder. Maar vaak ontstaat het probleem dat je de persoon aan de andere kant van de telefoon …. als het ware haar/hem moet ‘bezetenen’ om dan het probleem op te lossen. Ander geval is dat je niet direct weet wat er precies aan de hand is. In beide gevallen eindig ik dan mijn telefonische support met twee zinnen:

1. Ik moet zelf de computer (patiënt) zien om achter te komen wat er aan de hand is.

2. Kan je me komen ophalen?

Het laatste klinkt misschien vreemd. Komt dat ik vaak geen auto heb tot mijn beschikking. Ik zeg vaak omdat Willisha heeft een auto van de zaak, maar … die moet ze gebruiken voor haar werk. Door de dag ben ik dan auto-loos ….

Gelukkig hebben de meeste Madeira bewoners … en vooral degene die een computer hebben … ook een auto. Tot nu toe vinden de meeste het helemaal niet erg om mij thuis op te pikken … en vervolgens mij weer thuis te brengen. Voor een aantal van hen is het een prima excuus om dan de deur uit te gaan met de auto. Als ze me terug brengen … maken ze nog eens een leuk dagje uit van.

Kosten? Ik hanteer het No-Cure-No-Pay concept … en verder ook alleen de uren dat ik fysiek contact had met de ‘patiënt’. Het is dus altijd spannend … of het me weer lukt om die dingen aan de praat te krijgen. Lukt het me niet …. dan ben ik alleen uren kwijt geraakt … meer niet … (nou ja … misschien een aflevering van ‘Wil & Grace’).

Het computer probleem van mijn intro hierboven? Ze gebruikte een draadloos toetsenbord … en de zender zat niet in het stopcontact. Een nieuwe aflevering voor mijn geheugen ….

Knielend Drukte

Vanaf het moment dat Willisha naar Nederland was vertrokken … was het afgelopen met mijn rust. Sindsdien kreeg ik iedere dag gemiddeld twee telefoontjes … van verschillende mensen … met verschillende boodschappen … merendeel verzoeken … of ik hun laptop en/of computers kon nader onderzoeken (problemen oplossen of bepaalde software installeren).

Vervolgens hebben we ook nog een kat hier rondlopen … eigenlijk ligt te maffen nu … dat besloten heeft om ’s avonds de bloemetjes buiten te gaan zetten en … de hort op te gaan. Springend vanaf het balkon …. 4 meter hoogte. En dan verwacht hij dat ik hem opzoek later in de avond …. Hahaha … mooi niet! Nou ja …. toch nog even kijken waar ie blijft ..

Verder wordt er bijna dagelijks ook aan deur geklopt … met de bewuste ‘elektronische patiënt’ voor Eerste Hulp … of gewoon een spontaan bezoekje brengen (zoals fam. Dekker laatst) … ook leuk.

Vandaag kreeg ik alweer twee bezoeken … eerste bezoek was van fam. Couper met een laptop voor een EHBO sessie … en het volgende bezoek was van Peter Leach (fam. Leach goede vrienden van ons) …die bracht me een … kniestoel! (kneeling chair). Die heb ik bij hem besteld. Zie foto.

Kniestoel gemaakt door Peter Leach

Peter maakt deze stoelen zelf … plus nog veel meer dingen op gebied van hout. U vraagt … hij maakt het! Hij heeft ook de tafel voor mijn laptop gemaakt.

De kniestoel zit lekker. Hij heeft het extra stevig gemaakt …. mocht Snoopy besluiten om erop te gaan zitten. Tevens heeft hij royale dikke kussen opgezet. Alleen de eerste keer … na een uur erop gezeten te hebben … beginnen de spieren van mijn onderbenen te klagen ‘Hey! Het is voor de eerste keer dat we op deze manier moeten zitten! Kom op zeg!’.

Nu ga ik iedere dag knielen voor mijn laptop …. en dan … een gebedje doen. Plug and Pray!

Klanten met prachtige uitzichten

Zowel Willisha als ik hebben het heel druk afgelopen dagen …. zelfs de weekenden. En we hebben het niet druk met kerstinkopen (want doen we niet aan kerstcadeaus dit jaar), maar met onze werk.

Afgelopen zondag moest ik naar Garajau. Een jong Duitse stel had hulp nodig met het installeren van een Internet verbinding. Ze hadden mij via The Madeira Times gevonden. Ze hadden een oude Apple laptop (in de vorm van een appel ook nog) met een nog veel oudere versie van de Mac OS (besturingsysteem). Het was me toch gelukt om alles te regelen voor hen. Madeira was een blije Duitse stel rijker. Vanuit hun grote woning hebben ze een prachtig uitzicht op de Atlantische Oceaan. Ik schrijf met opzet ‘op’ want je kijkt er echt OP de zee.

Gisteren werd ik opgehaald door een Engelsman die woont in Calheta. Samen met zijn vrouw wonen ze in een mooie woning met alweer prachtig uitzicht op de zee. Ze hadden problemen met hun computer. Deze werd door iemand van de computershop meegenomen om na te kijken, maar als een hopeloos geval verklaard en vervolgens teruggebracht. De PC had eerst Windows 98 op, … vervolgens heeft de computershop er Windows XP Pro (Portugese versie) opgezet … maar dat gaf problemen. Daarna hebben ze XP Pro Engelse versie opgezet … ook problemen. Dan maar terug naar Windows 98 …. Nee dat wil niet installeren. Nou dan maar Windows 2000 Pro. Het laatste besturingsysteem is dus wat ik tegenkwam.

Maar waarom gaf het zoveel problemen al die Windows versie? … zult u denken. Voor de computerkenners kan ik het uitleggen door precies te zeggen welke versies ze hadden geïnstalleerd op de computer namelijk:

Windows 98 First Edition
Windows XP Pro met SP 1
Windows 2000 Pro met SP 2

Voor degene die beweren dat ze ‘niks van computers weten’ is mijn uitleg simpel: het waren allemaal versies die een gigantische achterstand qua updates en patches hadden. Daarnaast waren het allemaal illegale kopieën.

Het kostte me meer dan vier uur (en 40 restarts) om de PC bij te werken met alle updates, Service Pack, security patches. Uiteindelijk is het me gelukt. Madeira was weer een blije Engelse stel rijker.

Het gevolg is nu dat ze willen dat ik vandaag een laptop voor hun koop (plus een draadloze router, plus een kleine MP3-speler) en morgen komen ze weer ophalen om alles in orde te zetten bij hun. Vervolgens hebben ze een Engelse buurvrouw die ook van mijn diensten gebruik wil maken. Tja, soms is werken met computers minder leuk, en soms is het heel leuk 😎

Geen toerist meer

Gisteren werd ik gebeld dat ik mijn Cartão de Residencia kan ophalen. Sinds vanochtend ben ik geen toerist noch illegaal meer hier op Madeira.

Het ging heel vlot allemaal. Ik had zelfs sjans met een ‘oudere’ en ‘stevige’ dame daar op kantoor. Ze beschreef zichzelf als een ‘mooi beschilderde oudje‘ … ik durfde geen schatting te maken van haar leeftijd. Ze hield mijn hand vast …. ik dacht dat ze zou gaan zeggen ‘u heeft een sexy …‘ …. maar ze greep mijn wijsvinger met als resultaat dat ik gedeeltelijk (0,01%) Zwarte Piet werd en een afdruk maakte op mijn kaart.

Zoals die van Willisha … de kaart lijkt op een klein kartonnen foldertje … met je foto erop geplakt en je vinger afdruk. Alleen die van mij is groen terwijl die van Willisha is roze (de kleuren voor jongen en meisje??). Een leuke eigenschap is dat de namen van je ouders ook in vermeld worden …

Dus vanaf vandaag ben ik …. officieel Madeirense inwoner. 🙂 Zo …. net op tijd want morgen gaan we naar het vasteland (Lissabon, Portugal)

Nog een interview

Gisteren kreeg ik de volgende e-mail binnen:

Als redacteur van Het Financieele Dagblad in Amsterdam wil ik een artikel schrijven over werken op Madeira. Ik zou graag telefonisch contact met je opnemen. Mag ik je telefoonnummer op Madeira? Met vriendelijke groet,

Vandaag kreeg ik inderdaad een telefoontje vanuit Nederland. De redacteur van Het Financieele Dagblad stelde me een aantal vragen over hoe het is om op Madeira te werken, …. althans proberen te werken. Als het goed is verschijnt het morgen in de krant het wekelijkse rubriek onder de titel ‘In den vreemde’.

MFD - In den vreemde

Ik heb even snel een gezocht op het Internet … en ik kwam een afbeelding voor genoemd rubriek tegen. Die heb ik even snel aangepast (zie afbeelding) naar wat ik gok dat het zo zal uit zien … en ik denk dat het ergens op pagina 8 zal staan.

De redacteur stuurt me een kopie van het krant op.

Ik waardeer het bloggen iedere dag meer en meer ….

Zesde keer

Net een telefoontje gehad vanuit Nederland. Ze waren geïnteresseerd hoe het met me ging en hoe ik ervoor stond (qua werk). Ik werd al eerder dit jaar benaderd door hen of ik interesse had om mee te werken in een (LINC) project. Dit is de zesde keer dit jaar dat ik gevraagd word.

Mijn standpunt is inmiddels versterkt …. mede doordat ik heb besloten om als zelfstandige (freelancer) voortaan te gaan werken en vanuit thuisbasis. Ik zit nu in een situatie dat ik zelf tijd te kort kom ….

Maar nu zie ik tekens van een keerpunt ontstaan … nou ja, zien … meer horen eigenlijk. De persoon aan de telefoon denkt dat er mogelijkheden zijn dat ik vanuit mijn thuisbasis aan het project (de projecten) mee te doen. Ontstaat er nu een revolutie in Nederland? Gaan bedrijven nu eindelijk telewerken proberen? Wie weet ….

www.truemadeira.com

Hier ben ik dus al die tijd mee bezig …. www.truemadeira.com

True Madeira

Een complete reis en vakantie website, puur gericht op Madeira, en waar ik de KISS principe heb toegepast. De hele website wordt vanuit een relationele database gegenereerd … en dat biedt het voordeel dat de eigenaren van de website het ‘content’, of te wel het ‘inhoud’, zelf kunnen invoeren en onderhouden … en niet complete pagina’s en bestanden over te seinen (FTP-en).

Fase 1 van de website is nu af … dat is de operationele basis ervan. Er moeten nog hier en daar wat aan verbeterd worden … maar de basis is gereed. Nu ga ik starten met het backoffice gedeelte … waaronder de tabellen voor hotels, prijzen, beschikbaarheid enz. Daarna de online betaling applicatie. Kortom … genoeg voor me te doen.

Aan jullie wil ik vragen om de website (als het kan grondig) door te nemen. Met opzet heb ik zes (onschuldige) fouten erin laten staan …. aan jullie de vraag of je ze alle zes kunt vinden. De eerste die alle zes fouten weet te vinden die wint een DVD over Madeira. :mrgreen:

Teken van leven

Ja, ik leef nog! Helaas weinig tijd gehad om wat te schrijven op mijn weblogs. Gelukkig is meu amor Willisha er die trouw haar eigen weblog bijhoudt … waarin ik (soms) als onderwerp in voorkomt.

Mijn afwezigheid is te danken aan diverse projecten waar ik laatste tijd mee bezig ben. Nee … ik heb (nog) geen baan gevonden … maar heb nu wel opdrachten binnengekregen om websites te bouwen. Het gaat niet alleen om een paar Internet pagina’s, maar een complete online boekings en administratie systeem voor een Engelse reisorganisatie, dat wordt bestuurd c.q. opgebouwd vanuit een database. Het ontwikkelen van dergelijke applicatie kost normaliter een maand of 5. En nu komt het! …. ik moet het binnen een paar weken zien te realiseren!

Vijf maanden werk in twee weken ‘toveren’ ….. dat komt me heel bekend voor! Gelukkig heb ik daar heel veel ervaring gehad bij mijn vorige werkgever (Unisys) …. waar ze als slagzin hadden/hebben ‘Deliver or Die!’ (Opleveren of ga dood!). Ik had een hekel aan die slagzinnen …. 🙁

Ik ben niet van plan om dood te gaan, maar er is ook niemand die mij dwingt om het op tijd te leveren. Mijn opdrachtgever heeft het niet geëist, noch gedwongen noch opgelegd. Nee … hij heeft alleen aangegeven dat de website eigenlijk binnen twee weken operationeel moest zijn … want dan gaat hun business starten. Ter info … meer niet. Ik heb de voorwaarde van twee weken aan mezelf gesteld.

Waarom? Misschien toch ‘besmet’ geraakt door mijn ex-werkgever ‘indoctrinatie’? Anyway …. I’m loving it! Een uitdaging! Gaat wel ten koste van zaken zoals het bijhouden van mijn weblog …. maar zo nu en dan zal ik een teken van leven geven.

PS.
Laatst vroeg GG of ik een link naar een Nederlandse radio zender kon plaatsen … zodat men die het via het web kon beluisteren. Omdat er veel Nederlanders (buiten NL) mijn weblog lezen.

Helaas heb ik weinig tijd om dat uit te zoeken … en daarom wil ik jullie vragen iemand kan aangeven welke radio zender via het web het beste te beluisteren is? Ik heb hier een link naar een overzicht van (via het web) te beluisteren radiozenders: Radio op je PC

Voorgevoel

Vanmiddag samen met Willisha gelunched in de stad. Vervolgens zijn we naar de juwelierszaak gegaan om te vragen of ze de ring van Willisha konden maken … deze was namelijk een beetje gebogen (ongelukje).

Nu weten we dat het beter is om dit soort sieraden niet eigenhandig terug te buigen … want dan ontstaat er een zwakke plek … wat later een breuk tot gevolg kan hebben. Het beste was dat een edelsmid dit, door het eerst op te warmen, dan recht kon zetten. Willisha probeerde dat duidelijk te maken aan de vrouw van de juwelierszaak, die toevallig ook dezelfde vrouw was toen we onze trouwringen had gekocht (zie weblog Trouwringen).

Willisha overhandigde de ring en …. voor dat je het wist … had zij het met haar duim en wijsvinger terug gebogen. Ik dacht ‘aaaaiiii!’ Dat was niet de bedoeling. Ik probeerde haar de situatie uit te leggen … maar ze begreep ons niet. Ze dacht dat we iets wilden doen met de ring … maar niet wist wat. Ik probeerde uit te leggen dat we inderdaad iets wilden … maar dat het nu niet meer hoefde. Mijn voorgevoel zei tegen me dat het beter was om gewoon zo te laten en niet verder op in te gaan. Ook dacht ik om wat af te maken dit keer en nogmaals aan haar te zeggen ‘U heeft een sexy …’ Nee! Mijn intuïtie (voorgevoel) gaf me een signaal om dat maar te laten (deze keer). We hadden het wel over het feest voor komend weekend Nossa Senhora do Monte (zondag en maandag) en vroeg aan haar of ze naartoe ging. Nee, ze ging niet … dat soort feesten was meer voor verliefde stellen. Ik zei toen ‘Dan gaan wij daar naar toe!’ en ik maakte een gebaar tussen Willisha en mij met mijn hand. De vrouw lachte hartelijk … en we verlieten de winkel.

Toen we liepen vroeg Willisha mij wat de vrouw zei over het feest. Ik zei dat ze vond dat het feest meer bedoeld was voor verliefde stellen. Willisha zei vervolgens ‘En dus heb je tegen haar gezegd dat je samen met haar daar naartoe wou gaan?’ Aaaiiii! (dacht ik voor de 2de keer) ze had dus mijn handgebaar niet gezien! Ik legde dus aan haar uit dat ik ‘ons’ bedoelde plus dat ik wees naar ons tweeën. Een misverstand (gelukkig) … maar toch zag ik aan Willisha’s gezicht dat het niet lekker zat. Nu weet ik niet of het komt door wat er net was gebeurd of dat ze vandaag een ontzettend drukke werkdag heeft. Ik gok op het laatste …

Maar ik was blij met mijn voorgevoel.

Daarna ben ik alsnog naar de Loja do Cidadão gegaan voor mijn Título de Residência. Er stonden 5 mensen aan de balie. Ik trok een nummer … 32 … en ik zag dat nummer 27 was aan de beurt nu. Het klopte … behalve het leek alsof al die 5 mensen tegelijk met het meisje van SEF (Serviço Estrangeiros e Fronteiras) bezig waren. Ik dacht ‘dit gaat lang duren … kan maar beter andere keer gaan’ …. en alweer kwam mijn voorgevoel om de hoek kijken. Ik bleef dus zitten. Een paar minuten later was de sessie met de SEF vrouw tot een einde gekomen en …. alle 5 lopen weg! ‘Nummer 28?’ …. ‘Nummer 29?‘ …. ze keek naar me … ik keek rond en zag verder niemand meer … en we dachten allebei hetzelfde … ik was aan de beurt!

Om een lang verhaal kort te maken … volgende mijlpaal is bereikt … mijn aanvraag voor de Título de Residência is in gang gebracht! Over 3 maanden (misschien nog meer) dan kan ik het gaan ophalen …. bij Rochinha. Wordt vervolgd … over 3-5 maanden pas. 😉

Sociale Mijlpaal

Gisteren was de bedoeling om naar de Loja do Cidadao te gaan … vervolg op mijn regeldag-tour. Mijn doel was het regelen van mijn Cartão de Segurança Social (Sociale Verzekeringskaart). Echter … ik had geen zin om te gaan … eerder een soort voorgevoel … om even mijn bezoek uit te stellen. Ik had nog andere dingen om te doen …. dus dat voorgevoel kwam goed uit.

Later in de middag … kwam een brief binnen … van RAM Centro de Segurança Social da Madeira. Mijn aanvraag is geaccepteerd en … ik hoef de contributies pas in januari 2006 te betalen. Dat laatste is een speciale regeling voor startende zelfstandigen …. wat houdt in dat ze 1 jaar vrijstelling geven de eerste keer. In mijn geval was ik vanaf begin dit jaar geregistreerd als zelfstandige.

Alweer een mijlpaal bereikt … en nu op naar het volgende … namelijk de Residência. Nu heb ik alles om die aan te vragen. Wordt vervolgd ….

Regeldag (aanvulling)

Gisteren (en eergisteren) zijn we op route gegaan voor de volgende zaken:

  • Cartão de Segurança Social (Sociale Verzekeringskaart … voor mij);
  • Cartão de Utente (Gezondheidszorgkaart … voor ons beiden)
  • Onze rijbewijzen laten registreren bij de DGV – Direcção Geral de Viação (Generale Directoraat voor het Verkeer)

Willisha heeft hierover een volledig verslag geschreven… dus ik verwijs jullie naar haar weblog (zie ‘websites’ aan het einde van dit bericht).

Ter aanvulling: voor mijn aanvraag voor de Segurança Social moet ik aangeven dat ik zelfstandig ondernemer ben. Gelukkig had ik, toen ik mijn Recibos Verde ging aanvragen, dit meteen geregeld. Van het belastingkantoor kreeg ik een document (Inicia de Actividade) waarin staat dat ik zelfstandig ben (zie link hieronder ‘Groene Boekje’).

Voor de Segurança Social kun je dan uit twee schema’s kiezen namelijk Obrigatorio (verplicht) en Alargado (uitgebreid).

De percentages zijn resp. 25,4% en 32% op basis van het Portugese minimum loon (EUR 382,20) en je kunt kiezen uit de diverse schalen van 1x min. loon, 1,5x min. loon, 2x min. loon enz tot 12x minimum loon. Ik heb voor de laagste gekozen namelijk 1x minimum loon. Minpunt is dat ik vanaf februari dit jaar het bedrag verschuldigd ben (incl. rente) en dus een bedrag van EUR 721,92 moet ophoesten. Dit moet ik betalen bij de Loja do Cidadão tussen 1 en 15 augustus. Daarna moet ik per maand EUR 122,30 betalen aan sociaal verzekeringsgeld als zelfstandige.

Het is jammer dat het Vectone verhaal nooit echt van start is gegaan, dan was het gemakkelijker geweest. Pas als ik mijn nummer voor Segurança Social heb kan ik dan zowel de Cartão de Utente als mijn Cartão de Residencia (Inwonerskaart) eindelijk aanvragen.

Geduld is een lange taak ….


Het doek is gevallen!

Het doek is gevallen …. met mij in de hoofdrol …. maar ik mocht het podium niet op. De rol had ik al, maar de regie wist niet wat ze moesten doen en het decor was er nog niet. Ik stond vanaf mei dit jaar klaar te wachten achter de gordijnen …. de titel voor mijn hoofdrol had ik al … alleen de teksten was nog onbekend. Nu hebben de producent en regisseur … na drie maanden …. eindelijk een beslissing genomen.

Ik ontving net de volgende e-mail:

Dear Mr Amaro, Find in attachement your terminaison letter. Thanks again for your assistance. Best regards,

Het toneelstuk met de naam ‘Vectone’ zal dus niet plaatsvinden.

Aan één kant ben ik blij … want dan weet ik waar ik aan toe ben en … een baan hebben zonder te werken is niks voor mij (sorry!). Aan de andere kant baal ik omdat ik tij heb verloren door te wachten … immers ik had een getekend contract en kon niet verder solliciteren. Tevens voel ik dat ze me aan het lijntje hebben gehouden al die tijd … en dat haat ik.

Ik ben dus weer beschikbaar en op zoek naar een baan. Voor het eerst in mijn leven dat ik in een jaar twee keer van baan ben veranderd. Morgen ga ik beginnen met sollicitaties te mailen. Nu wil ik even dit alles verwerken. Mijn verstand geeft aan dat het goed is dat het nu duidelijk is … maar mijn gevoel is toch gekrenkt.

Inmiddels heb ik naar een verklaring geëist … en ze hebben geantwoord:

The reason is that we are closing the Madeira operation because it is no longer part of our group strategy.

Goed! Voor mij is het doek dus echt gevallen …. ik trek nu zelf aan de touwen …