Category Archives: Leven op Madeira

Video: Eeuwige Lente (Madeira)

Er zijn reisorganisaties die kapitalen uitgeven in het maken van een travel-video oftewel een impressie van een reisbestemming. Vandaag de dag kunnen amateurs, met middelen die al standaard worden meegeleverd op de meeste computers, zelf hun eigen reis impressie maken … en vervolgens die op het web plaatsen. Verschil is ook dat deze amateur video’s een grotere populariteit hebben dan de dure videoproducties.

Gekocht een Toyoda

Je zult je afvragen wat is een Toyoda? Gewoon …. Een auto! Oooh, ha, ha … die Don. Je bedoelt een Toyota! Arme jongen heeft nog steeds last met de spelling.

Nee! Ik bedoelde ook Toyoda! Dat is de echte (familie)naam van de Japanse stichter van het Toyota Motor Corporation in 1937, Kiichiro Toyoda (1894-1952). De redenen waarom ze de naam hebben veranderd naar Toyota waren:

a. om de zakelijk leven van de stichter te scheiden van zijn privé leven;
b. om de uitspraak te vergemakkelijken en
c. om het bedrijf geluk te geven.

Het laatste punt heeft te maken met het feit dat het woord Toyota in het Japans Katakana wordt geschreven (getekend) met acht pennenstreken en het nummer acht wordt beschouwd als een geluksnummer.

Een Toyoda Corolla 1.3 liftback van 1993. Ruim197.000 op de meter. Gekocht van een vrouw (Paula) hier te Arco (die importeert 2de hands Toyoda’s … ik bedoel Toyota’s … vanuit Portugal). Vorig week donderdag proef gereden. Toen heeft Paula het meegenomen om een paar punten te herstellen (gebarsten koplamp, balanceren, achterportier) en vrijdag gebracht ze de auto helemaal tip en top. De Toyoda bleef in ons garage afgelopen weekend. Vandaag (maandag) kwam Paula (de Toyoda-vrouw) mij ophalen om de auto over te schrijven, nieuwe auto zegel te betalen en verzekering te regelen. Dit alles terwijl we nog geen cent aan haar hebben betaald (red: we gaan wel betalen hoor). Als er iets is, bel me maar dan kom ik de auto ophalen en regel het wel voor je! En voor volgend jaar wilt ze ook de nieuwe autozegel voor me gaan halen en voor de keuring brengen. Ooit zo’n service meegemaakt?

Leuk, niet leuk, toch leuk

Stel je eens voor … je hebt een leuke vriendin die een week bij je komt logeren. Leuk.
De zon schijnt en dus je stelt voor om richting de Marina van Calheta te gaan wandelen. Leuk.
Met Willisha afgesproken als ze van haar werk vertrekt dat we daar zullen ontmoeten. Leuk.
Je loopt samen met je vriendin vanaf huis richting Calheta Beach langs een prettige route. Leuk.
Je komt net langs een grote bananen plantage (13.000m2 naar zeggen) met een idyllische oprij laan en in het midden een oud landhuis. Leuk.
Het begint een beetje te spetteren, dus besluit je onder de dichtbedekte wijnranken van de oprijlaan te schuilen samen met je aantrekkelijke vriendin dame. Leuk!
Je ziet dat er verderop de hemel nog redelijk blauw is en dus wacht je eventjes terwijl het regen zachtjes op de blaadjes tikt. Leuk.

Tot hier was het allemaal nog leuk.

Lydia55 minuten later (jawel nog steeds wachten) is het niet meer leuk. Vooral als je merkt dat het blauwe lucht dat boven Jardim do Mar hangt besloten heeft om steevast daar te blijven en geen meter verder ons richting beweegt. Vooral als het nog harder begint te regenen. Ook vooral als je tegen je vriendin hebt verteld dat we bijna altijd mooi weer hebben hier op Madeira. Maar op dat moment durfde ik niet meer naar haar te kijken. Wij moesten helemaal naar het oude landhuis gaan om onderdak te zoeken. En wachten.

Ik had Willisha gebeld. Ze was al onderweg vanaf Funchal. Ons reddende engel zou over tien minuten er zijn. Ik zei tegen Lydia ‘Je zult het zien. Als ze er aankomt, zal de regenbui stoppen en de zon beginnen te schijnen’. Je zult het niet geloven …. Willisha kwam aan … de regen hield op …. en dat ene blauwe lucht boven Jardim do Mar had toch besloten om te verhuizen boven ons. Is het nog steeds leuk?

Ik geloof dat vandaag Moeder Natuur last had van haar maandelijkse periode en het nodig achtte om ons te treiteren. Ach, aan een kant baalde ik wel (voor Lydia), maar aan de andere kant werd het een heel gezellige avond … dankzij het gezelschap van twee heel leuke dames … tegen wie ik had kunnen zeggen ‘jullie beiden hebben een heel sexy ….’ … maar vanwege al dat water gedoe van boven was ik het vergeten te zeggen. Al met al was het toch nog leuk.

Uitzichtspunten filmen

Afgelopen zondag ging heel Madeira stemmen …. heel Madeira? Nee, een kleine nederzetting te Arco da Calheta bleef moedig weerstand bieden aan de overweldigers en … gingen gezellig een ritje maken met de auto. Immers zij (wij dus) wisten maar al te goed dat de verkiezingen alleen een reset was voor AJJ-regeerperiode.dll (die hij trouwens met gigantische meerderheid heeft gewonnen).

Wij (Wil, ik, Marcel en Marijke) gingen verschillende uitzichtpunten bezoeken. M&M’s ‘verborgen’ miradouro … een prachtige locatie. Vervolgens de hoogvlaktes van Paúl da Serra en de bergen langs Encumeada. Dit soort plekken kan je moeilijk op film vastleggen. Toch heb ik hier en daar wat gefilmd.

Fernando Deghi (uit Braizlie), musicus, componist en bespeler van de Braziliaanse gitaar, heeft me onlangs een aantal MP3 gestuurd van zijn werken. Ik heb één daarvan, Cavalagada, gebruikt als filmmuziek. Mede dankzij acteerprestaties van de wolken …. de casting van de bergen en blauwe hemel … en tevens de rijkunst van ons autocoureur Marcel … heb ik een kort video impressie geproduceerd.

Rest me nog eentje te maken van de ‘verborgen’ Miradouro …. ik mis alleen een toepasselijk vredige muziek. Binnenkort in uw theater!

    Klik 2x op de pijl in de afbeelding om de video te bekijken (met geluid). Indien dat niet lukt, klik dan hier om naar de bijbehorende YouTube pagina te gaan.

Latijns Gezelligheid

“Achter de Beaucarnea kan je Porto Santo zien liggen …”
“Wil, je geeft Don een Tantaluskwelling …”
“Het zwaard van Damocles hangt boven je hoofd … nee hoor, die ligt op de grond!”

… en te bedenken dat dit allemaal gesprekstof was tijdens een gezellig diner in een restaurant in de buurt van Boaventura (Noordkant van Madeira).

Samen met ons Belgische / Nederlandse vrienden hebben we afgelopen dinsdag (1 mei … vrije dag) een vermakelijke dag gehad. Net als de lokale bevolking op Madeira gingen we op route …. eerst naar Faja da Ovelha (Marcel en Marijke) en vervolgens Boaventura (Bruno en Maja) … beide (ver)bouwlocaties bezichtigen.

Het springt in mijn oog dat beide koppels gaan genieten van dezelfde schitterend vergezicht … terwijl beide locaties kilometers uit elkaar liggen. Bergen, klip, zeezicht, rust en mooi weer …. ze hebben dezelfde ingrediënten … maar toch anders.

Voor Wil en mij een goed excuus om de deur uit te gaan en van te proeven. Beide omgevingen te verkennen en … als het uitkomt … ons vrienden bezoeken. En dan gaan we het hebben over nieuwe Griekse / Latijns woorden … bijvoorbeeld Mentula Agricolae, Simius Strabus enz.

Maar tegen Wil zeg ik “Tu orbis terrarum mihi es”

Happy Ending

De thriller met het bed en matrassen heeft alsnog een happy ending gekregen. In het laatste hoofdstuk verschenen ons twee helden, Wim en Bas, die arriveerden afgelopen zaterdag te Funchal. Ze zagen ons al wuiven vanaf de luchthaven … maar de vraag is of we naar hun stonden te wuiven … of naar de twee grote blauwe capsules die uit het vliegtuig kwamen … waarvan we al wisten wat het inhoud was.

Blue PillsZie ginds landt het TAP vliegtuig uit Nederland weer aan.
Het brengt ons twee dekmatrassen …. we zie ze al staan!

De fel blauwe ‘pillen’ kwamen zonder problemen en zonder beschadiging welke dan ook op Madeira. Menigten dachten dat het niet zou lukken om als reisbagage hier naartoe mee te nemen … maar was geen enkele probleem. Echter de matrassen werden vernuftig verpakt en vacuüm gezogen door Bas (doctorandus in Verpaktologie) en zelfs voorzien met handvaten. Een belangrijk feit (voor ons) was … dat zowel Bas als Wim veel plezier in hadden in het verpakkingsproces zo ook het ophalen en meenemen. Ons helden hadden lol in hun nieuwe avontuur …

Uitpak festijn  Dit zat er allemaal om

Zo ook het uitpakken van de in elkaar geperste matrasjes. Matrasjes? Nou ja, ze passen precies op onze (volgens Portugezen ‘zachte’) orthopedische matrassen. Het zijn nu het slagroom wat ontbrak op ons bedden-gebak. Ze liggen heerlijk (zie foto).

Babe on a matrass  Het slagroom op het gebak

Dankzij onze vrienden krijgt ons bedden verhaal (na 8 maanden) een happy ending. En ze sliepen nog lang en gelukkig.

Historische moment – OTM arriveert!

Begin van de middag belde GG mij … of hij langs kon komen voor een zakelijke bespreking. Naturalmente (natuurlijk). Zoals het een goed Madeiraan betaamt zijn we naar Mad Era in de Marina van Calheta gegaan om de bespreking te combineren met een lunch.

Tussendoor ging GG’s mobiel een paar keer af …. Sorry, zoals je ziet ik ben nog steeds aan het werk!

Plotseling ging mijn eigen mobiel ook te klagen …. ik ben dus ook aan het werk …. een Portugees nummer …. Stoooo? Boa tarde!

Meneer Amaro? …. Klonk het voorzichtig aan de andere kant van de lijn. Ik herkende de stem. Het was de andere Jerry! Van de matrassen … weet je wel?

Voor degene die het gemist hebben … lees dan eerst het volgende:

1. Wij zijn er bijna?
2. Raad eens? (part 2)
3. Raad eens? (part 3)
4. Wonderen …. komen laat
5. Wonderen …. het vervolg
6. Wonderen … onzichtbare telefoon
7. Wonderen … toch wel?

Meneer Amaro … bent u vanmiddag om 15u00 thuis?

Het zal toch niet waar zijn?? Nee, nee …. rustig blijven … hou je hoofd koel! Dit is Madeira! Eerst zien dan geloven!

Na de lunch werd ik thuis afgezet door GG …. winkel beneden was nog steeds dicht.

Klokslag 15u00 … Ding Dong!!
Doe de deur open ……. Hallelujaaa!!!! Jerry … met de 2 matrassen!!! Madeira is een mirakel rijker geworden!!! Verschijning en de incarnatie van Onbevlekte Tweeling Matrassen (OTM)!!! Ik viel op mijn beide knieën en kuste de grond waarop de matrassen stonden. Net als de aapmens in de film Space Odyssey 2001 die staat voor een mysterieuze tablet …. maar in dit geval twee i.p.v. één.

Een mijlpaal dat vastgelegd moet worden voor onze nazaten.

Klik hier voor de laatste rustplaats van de OTM

En hier de officiële factuur en hun design.

GG was vanmiddag getuige van een historisch moment (Jerry’s telefoontje) … en vanavond gaan we (Willisha, Marijke en ik) dit feestelijke gebeuren uitgebreide vieren …. we gaan met z’n drie-en de matrassen inhuldigen! …………….. met een etentje in Mad Era!! (Wat had u gedacht?)

Jammer dat Marcel er niet bij kan zijn ….. Marcel, neem een frikandel met extra Joppiesaus (zie Wikipedia) om mee te vieren vanuit NL.

By the way ….. wij hebben de weddenschap gewonnen! Ons matrassen waren eerder binnen dan dat de auto van Marijke was gerepareerd. Jahooeee!! Dat wordt trakteren buurtjes!! We wachten wel totdat Marcel terug is.

Kleine troost voor de buren … ik geef toe dat ik de weddenschap met Clauss heb verloren! Dit is een ander verhaal en dus wordt vervolgd …

Zwembaden

Volgens de DN (Diário de Notícias da Madeira) ondanks de economische crisis … is het aantal aangeschafte zwembaden gestegen in het eerste kwartaal van het jaar. Madeira telt ongeveer 4 duizend (!!) particuliere zwembaden. Daarbij is Calheta, met ongeveer 12 duizend inwoners, de gemeente met de hoogste aantal aanvragen in 2006.

Niet alleen bestaat het eiland uit een grote aantal tunnels maar ook … zwembaden! Ik heb gekeken bij ons buurvrouw maar ik kon geen zwembad ontdekken tussen de bananen …. wel een dikke kat.

Microklimaat

Gisteren waren we bij Marja en Rob (te Garajau) voor een verjaardag bezoek (Marja’s). Het was p-r-a-c-h-t-i-g-e weer … strak blauwe hemel …. de zon scheen in volle glorie … een zuchtje wind. We waren buiten op hun (grote) balkon … we deden de schaduw-stoeldans.

Vanmorgen startte de dag alweer met dezelfde opvoering van ‘zon en blauwe hemel’ … totdat aan het eind van de middag …. plotseling een serie windvlagen ontstonden. Het ging zo heftig te keer dat ik naar buiten rende om de was binnen te halen … anders zou Arco opgeschikt worden met uit de lucht vallende oversized onderbroeken en andere kleding (van mij).

RegenboogIn eens stopte ik en mijn blik werd gegrepen door een nieuw fenomeen van moeder natuur. Terug het fototoestel gepakt en weer naar buiten gerend om het vast te leggen. Terwijl ik op de achtergrond de wind hoorde brullen …. nam ik snel een paar shots. De kleuren waren zo fel … p-r-a-c-h-t-i-g.

Sinds ik thuis werk maak ik frequent veel (natuur) schoon mee. Je gaat het meer en meer waarderen … en zelfs de tijd voor nemen om naar te kijken.

P.S. volgens anderen, in o.a. Funchal en Garajau, was het weer op dat moment mooi maar vooral kalm. Dit is pas een echte microklimaat hier op Madeira.

Het doosje

Even naar ons postkantoortje hierboven om een paar brieven met postzegels te voorzien …

Het was 15u00 toen ik het postkantoor binnen kwam …. terwijl er een gesprek gaande was tussen een man en de vrouw achter de balie. Er was nog 1 wachtende voor me. Goed zo dacht ik … want normaal staat er een rij vrouwen die hun elektra, telefoon en/of gas willen betalen. Dan kan het even duren voordat je aan de beurt bent.

Vandaag ben ik zo aan de beurt en ik volgde het gesprek tussen die twee.

(PS: helaas mist de volgende zinnen de charme van het Portugees taal met de Madeirense tongval)

Man: Dus het kan vandaag nog mee?
Vrouw van de postkantoor: Alleen als meneer het vandaag ook brengt! Maar dan wel vandaag!
M: Dat zou mooi zijn dan kunnen ze het morgen ontvangen …
V: Ho, alleen als u het vandaag brengt, anders wordt het later.
M: Een paar dagen later is ook niet erg …
V: Nee! Nee! Het moet vandaag. Luister … als meneer het vrijdag brengt …
M: Dan krijgen ze het zaterdag ….
V: Nee-nee!! Dan is het weekend .. dus hebben we zaterdag en zondag en pas maandag wordt het gebracht. We leveren niet op zaterdag!
M: Maar het kan dus vandaag …
V: Als meneer het vandaag komt brengen, ja. Maar attentie! Het moet wel goed verpakt zijn!
M: Ja, ik zal het wikkelen in krantenpapier …
V: Nee meneer neeee!!! Meneer gaat het niet wikkelen in krantenpapier. Bent u gek! Het moet in een speciale doos.
M: Een doos? Maar wat voor doos, mevrouw?
V: Een postpakket doos. Die zijn stevig …
M: Een stevig doosje dus. Maar waar kan ik zo’n doosje krijgen.
V: Maar meneer … bij ons natuurlijk, waar anders!
M: Hoeveel kost zo’n vierkante doosje …
V: Niet vierkant! Het is een rechthoekige doos! Niet vierkant!
M: Ach, vierkant … rechthoek … het is allemaal hetzelfde …
V: Nee meneer nee! Een vierkante doos is vierkant en een rechthoekige doos is anders!
M: Als ik mijn vruchten maar ik kan bewaren om op te sturen ….
(Pas hier wist ik wat het inhoud ongeveer was)
M: Als ze het morgen ontvangen dan hebben ze het nog vers binnen.
V: Alleen als meneer het vandaag komt brengen!
M: Vandaag dus. Laat eens zien zo’n doosje …
V: Moment …. En het moet goed verpakt worden. Als het tijdens het vervoer de rest van de bestelling verpest, dan moet meneer de schade betalen.
M: Rest van de bestelling … mevrouw bedoelt van andere mensen?
V: Ja zeker meneer, u moet de schade betalen van andere mensen hun post.
M: Ach mevrouw ik heb vertouwen op de goede zorg van de Portugese post (glimlachend)
V: De schade is voor meneer! Heeft meneer geluisterd?
M: Hoeveel kost het?
V: Een momentje …. Naar Porto? Even kijken …. 4 kilo … niet?… hhmmm … 12 euro!
M: 12 euro …. Hiii! … das een hoop zeg! Nou doe mij dan maar een doosje.
V: Alstublieft …
M: Waar zet ik het adres op?
(Terwijl er duidelijk vakken met indicaties op de doos vermeld staan)
V: Hier en hier. Meneer schrijft het adres in blokletters.
M: Blokletters ja. Vandaag dus?
V: Ja, vandaag …. Dan gaat het nog mee.
M: Kom ik straks langs om een uur of 17u00.
V: Nee meneer! Meneer moet het vóór 16u00 bij ons inleveren!

Deze laatste zin werd gezegd om een uur of 15u30 lokale tijd.

De dialoog hierboven was nogal ingekort … maar snelle rekenaars kunnen concluderen dat het niet uitmaakt of er een rij mensen staan te wachten of alleen 2. Wachttijden zal je hier altijd hebben.

Verder was (is) het een prachtige zonnige dag (strak blauwe hemel en de zon schijnt in volle glorie) … en dus een heerlijk intermezzo …. inclusief toneelstuk.

Contacten en Gedachtenlezen

Gisteren hebben we een ontmoeting gehad met een Belgisch stel Maja en Bruno … die met ons in contact zijn gekomen via onze blogs. Willisha heeft over ons ontmoeting met hun geschreven.

Via ons blogs komen we vaak in contact met andere mensen …. uit Nederland, België, Engeland, Zweden enz. Zelfs iemand uit Bahrein en Massachusetts (VS). Aan één kant wel leuk om zoveel contacten te hebben … alleen het vergt wel dat je tijd voor neemt. Soms lukt dat niet altijd en is te hopen dat men het je niet kwalijk neemt.

Een aantal van deze (nieuwe) contacten ontmoeten we ze ook hier op het eiland … zoals Bruno en Maja het geval was. Je leert veel van dit soort ontmoetingen. Ervaringen met elkaar delen … welke obstakels men tegenkomt … welke autoverhuur bedrijven je moet vermijden … hoe je zonder problemen Cubaanse sigaren en kaas kunt binnensmokkelen in je koffer …. en veel meer onderbroeken-lol.

Dankzij dit soort ontmoetingen ontdekte ik een onbewuste donkere zijde heb. Nee, ik verwoord het fout … een onbewuste aantrekkingskracht … en dat degen die ik aantrok een (bewuste?) donkere zijde heeft? Ik had namelijk sjans met het personeel van het restaurant. Ik wil het hierbij laten … want ik wil niemand in de verlegenheid brengen … en vooral de persoon die ons bediende toen … getrouwd met kinderen … dus u begrijpt wel … niet mijn type. Alhoewel …. hij heeft wel een heel leuke lach ….

Van de meeste mensen die dit lezen kan ik hun gedachten lezen. Ze zijn te verdelen in de volgende categorieën:

Mensen die mij amper kennen denken: “Waar heeft hij in godsnaam over?”
Mensen die denken mij te kennen zullen denken: “He? Begint Don ook te vallen op kerels?”
Mensen die mij echt kennen zullen denken: “Waarom vertelt ie niet hoe je sigaren en kaas kunt binnensmokkelen?”
Casaspider zal denken: “He, mijn naam staat alweer op zijn blog!”
Gekke Gerrit zal denken: “Schone of vieze onderbroeken?”
Willisha zal denken: “Sommige zinnen kloppen niet helemaal, schat”
Mijn moeder zal denken: “Wat is een blog? Je moet wel veel bewegen. Niet te vaak zitten. Je bent nog jong. Je moet een hometrainer aanschaffen….” enz. enz.