Happy Ending

De thriller met het bed en matrassen heeft alsnog een happy ending gekregen. In het laatste hoofdstuk verschenen ons twee helden, Wim en Bas, die arriveerden afgelopen zaterdag te Funchal. Ze zagen ons al wuiven vanaf de luchthaven … maar de vraag is of we naar hun stonden te wuiven … of naar de twee grote blauwe capsules die uit het vliegtuig kwamen … waarvan we al wisten wat het inhoud was.

Blue PillsZie ginds landt het TAP vliegtuig uit Nederland weer aan.
Het brengt ons twee dekmatrassen …. we zie ze al staan!

De fel blauwe ‘pillen’ kwamen zonder problemen en zonder beschadiging welke dan ook op Madeira. Menigten dachten dat het niet zou lukken om als reisbagage hier naartoe mee te nemen … maar was geen enkele probleem. Echter de matrassen werden vernuftig verpakt en vacuüm gezogen door Bas (doctorandus in Verpaktologie) en zelfs voorzien met handvaten. Een belangrijk feit (voor ons) was … dat zowel Bas als Wim veel plezier in hadden in het verpakkingsproces zo ook het ophalen en meenemen. Ons helden hadden lol in hun nieuwe avontuur …

Uitpak festijn  Dit zat er allemaal om

Zo ook het uitpakken van de in elkaar geperste matrasjes. Matrasjes? Nou ja, ze passen precies op onze (volgens Portugezen ‘zachte’) orthopedische matrassen. Het zijn nu het slagroom wat ontbrak op ons bedden-gebak. Ze liggen heerlijk (zie foto).

Babe on a matrass  Het slagroom op het gebak

Dankzij onze vrienden krijgt ons bedden verhaal (na 8 maanden) een happy ending. En ze sliepen nog lang en gelukkig.

Historische moment – OTM arriveert!

Begin van de middag belde GG mij … of hij langs kon komen voor een zakelijke bespreking. Naturalmente (natuurlijk). Zoals het een goed Madeiraan betaamt zijn we naar Mad Era in de Marina van Calheta gegaan om de bespreking te combineren met een lunch.

Tussendoor ging GG’s mobiel een paar keer af …. Sorry, zoals je ziet ik ben nog steeds aan het werk!

Plotseling ging mijn eigen mobiel ook te klagen …. ik ben dus ook aan het werk …. een Portugees nummer …. Stoooo? Boa tarde!

Meneer Amaro? …. Klonk het voorzichtig aan de andere kant van de lijn. Ik herkende de stem. Het was de andere Jerry! Van de matrassen … weet je wel?

Voor degene die het gemist hebben … lees dan eerst het volgende:

1. Wij zijn er bijna?
2. Raad eens? (part 2)
3. Raad eens? (part 3)
4. Wonderen …. komen laat
5. Wonderen …. het vervolg
6. Wonderen … onzichtbare telefoon
7. Wonderen … toch wel?

Meneer Amaro … bent u vanmiddag om 15u00 thuis?

Het zal toch niet waar zijn?? Nee, nee …. rustig blijven … hou je hoofd koel! Dit is Madeira! Eerst zien dan geloven!

Na de lunch werd ik thuis afgezet door GG …. winkel beneden was nog steeds dicht.

Klokslag 15u00 … Ding Dong!!
Doe de deur open ……. Hallelujaaa!!!! Jerry … met de 2 matrassen!!! Madeira is een mirakel rijker geworden!!! Verschijning en de incarnatie van Onbevlekte Tweeling Matrassen (OTM)!!! Ik viel op mijn beide knieën en kuste de grond waarop de matrassen stonden. Net als de aapmens in de film Space Odyssey 2001 die staat voor een mysterieuze tablet …. maar in dit geval twee i.p.v. één.

Een mijlpaal dat vastgelegd moet worden voor onze nazaten.

Klik hier voor de laatste rustplaats van de OTM

En hier de officiële factuur en hun design.

GG was vanmiddag getuige van een historisch moment (Jerry’s telefoontje) … en vanavond gaan we (Willisha, Marijke en ik) dit feestelijke gebeuren uitgebreide vieren …. we gaan met z’n drie-en de matrassen inhuldigen! …………….. met een etentje in Mad Era!! (Wat had u gedacht?)

Jammer dat Marcel er niet bij kan zijn ….. Marcel, neem een frikandel met extra Joppiesaus (zie Wikipedia) om mee te vieren vanuit NL.

By the way ….. wij hebben de weddenschap gewonnen! Ons matrassen waren eerder binnen dan dat de auto van Marijke was gerepareerd. Jahooeee!! Dat wordt trakteren buurtjes!! We wachten wel totdat Marcel terug is.

Kleine troost voor de buren … ik geef toe dat ik de weddenschap met Clauss heb verloren! Dit is een ander verhaal en dus wordt vervolgd …

Wonderen … toch wel?

“Ding Dong!”

Grijp naar mijn enkel. Niks! Maar … wacht eens even … das de deurbel!

Jerry met nog een andere man …. en vier gigantische grote (kerst)pakketten!!

Als een bezetene gooi ik alle obstakels naar de slaapkamer opzij … inclusief Snoopy’s kattenbak (met Snoopy erin!) …

“Wachten! Meneer Amaro …. Wacht even aub!”

Waarom gaat mijn hart sneller bonzen na het horen van deze woorden?

“…. zoals u ziet het bed is er …”

Ja, prachtige kerstcadeau ….

“… maar de matrassen zijn niet aangekomen!”

… typisch alweer een cadeau zonder de batterijen!

“… we gaan het deze week alsnog oplossen!”

Geduld is geen schone beddenzaak!

By the way …. ik heb even de lengte van de verpakking gemeten …. 100.4”

Wonderen … onzichtbare telefoon

Heb je dat ooit eens gehad? Je mobiel rinkelt …. Je denkt dat het in je broekzak zit. Niks! Rinkelt nog steeds …. Je grijpt in je andere broekzakken. Niks! Maar wel een grote gat in mijn broekzak. Rinkeldekinkel …. Grr! Je doet je broek omlaag … ‘waar is dat ding??’ … Geen mobiel! Gelukkig dat je de tril-funktie hebt aan gezet …. en voel je een ligt vibratie aan de rechter enkel. Hebbes!

“Stoooo?”
“Stooo! Met de buurman van beneden …”

De volgende scène doet me denken aan de film ‘I know what you did last summer’ …

“… de bed zou vandaag komen …”

… alleen ik ben geen blonde jonge griet en de zon die schijnt nog steeds …

“… maar die is nog niet gearriveerd ….”

… eigenlijk ik vraag me af waarom hij mij belt in plaats van even naar boven te gaan en het persoonlijk te vertellen. Hhmmm … terwijl ik hierover dacht … zette ik het slagersmes terug in de la …

“… en dus bel ik u zodat u niet per se op moet gaan wachten.”

… plotseling bedenk ik me dat ik iets in Nederland ben vergeten mee te nemen … mijn houten Louisville Slugger …

“… ik zal u bellen als het gearriveerd is.”

… ik kijk of hij misschien buiten staat … maar helaas nee. Ik zet Snoopy dan maar weer op de grond …

“… het zal anders woensdag worden.”

Wie gelooft nou in wonderen?

O ja … P.S. ik ben vandaag gewoon thuis.

Wonderen …. het vervolg

Dagelijkse belevenissen hier op het eiland Madeira lijkt vaak op een hedendaagse Hollywood film. Men brengt een film uit …. vervolgens blijkt het een succes te zijn en men produceert een vervolg genaamd deel 2 (de eerst wordt dan deel 1 genoemd). Na een deel 2 kan je op rekenen dat er een deel 3 uitkomt … waarin men suggereert dat het de laatste deel is. Maar wat blijkt later …. er komt ook nog een deel 4 en 5 uit. Om het nog erger te maken …. Een paar jaar later maakt men een verfilming ‘hoe het allemaal was begonnen’ …. Dus een film nog vóór de eerste film (deel 1).

Zo ook ons bed …

Gisteren … zaterdagmiddag. We hebben nog niks gehoord van Jerry. Ik loop naar beneden de winkel in. Ik zie Jerry … hij ziet mij … lacht alweer nerveus.

“Ik wou u net gaan bellen … “
Alweer een extra toevoeging in mijn Portugese woordenlijst.
“… vandaag zal het niet lukken … maar het bed is er!! Ik heb het zelf met mijn eigen ogen gezien in het magazijn!”
Op dat moment kwamen twee wereldbefaamde wijsheden in mijn hoofd en ik twijfelde welke ik zou kunnen gebruiken: “I’ll be back!” of “Hasta la vista, baby!”
… maar ik miste nog het handgereedschap (shotgun) en donkere zonnebril.

“Morgen (vandaag dus) of maandag kom ik dan het bed brengen …”
Ik begrijp dus dat de arme jongen alleen het bed naar boven moet sjouwen en het andere naar beneden brengen …. Hhhmmmmmmm …. Wat denkt u? Zal ik hem wel of niet een handje helpen?

Omdat ik van thrillers hou …. Heb ik het vervolgens nog wat extra spannend gemaakt … door te vragen wat de exacte maten zijn van het bed. Ik heb zelf Jerry ‘verzocht’ om het op papier vast te leggen met zijn bloed (Hahaha … laatste drie woorden was een geintje). De maten zijn:

Lengte bed = 195cm, breedte bed = 196cm! … 2 matrassen van 98 x 195

Einde van deze deel ….

Wonderen …. komen laat

Vanmorgen … mijn mobiele telefoon rinkelde.

“Stooo!” (= hallo)
“Stooo, sim? Met meneer Don?”
“Ja. Met wie spreek ik?”
“Met de buurman van beneden …”

Buurman van beneden?? We hebben wel een nieuwe buurman, maar die woont boven ons. En Marcel is ook ons buurman, maar woont naast ons. Denken, denken ….. aaah ja!

“Jerry van de winkel beneden?”
Lachend: “Jawel”
“Hai Jerry, alles goed?”

Ik denk … zal maar nog niet meteen beginnen over het bed ….

“Alles goed. Ik wilde u melden dat uw bed is aangekomen …”

Het scheelde niet veel of ik viel bijna flauw ….

“Wat? Wat zei je? Volgens mij is er een storing op de lijn. Kan je het nogmaals herhalen, svp!”
“Uw bed is aangekomen! Eindelijk!”

Is ‘eindelijk’ wel het juiste woord? …. voor een wachttijd van (precies) twee maanden. Ik moet alweer mijn Portugese woordenlijst gaan bijwerken

“Das mooi! Maar … ik durf het bijna niet te vragen …” (maar doe ik toch!) “… en de matrassen?”
“Die zijn ook gearriveerd!”

Mijn benen begonnen te wankelen ….

“Kunnen we vanmiddag langskomen?”

Sh*t! Redden we het nog om vandaag slingers en vlaggen voor de deur te zetten, een fanfare te bestellen, mensen uit te nodigen, en ook Albert Jan Tuin te vragen om de komst van het bed te getuigen en een redevoering te houden?

Nee … lukt niet op zo’n korte tijdstip.

Dus … vanmiddag …. het bed en de matrassen. MAAR …. wat hebben we geleerd hier op Madeira?

Wordt dus vervolgd ….

Raad eens? (part 3)

De maten van het bed kloppen niet!
De lengte is goed …. maar qua breedte is het te smal. 😥

Gisteren de winkel eigenaar opgezocht beneden. Toen hij mij zag aankomen merkte ik dat hij ietwat nerveuze glimlach had op zijn gezicht 😕 Immers iedere keer als hij mij ziet … is er iets aan de hand. Of de bestelling is nog niet binnen …. Of hij heeft een lekkage in zijn winkel …. Of de lichten van zijn auto die staan nog aan ….. of de maten kloppen niet!

Het was goed dat toen we de bestelling doorgaven dat we aandrongen dat ze het op papier vastleggen (achterkant van een klein reclame foldertje … met de hand geschreven) … plus de maten. Hij kon nu geen kant meer op ….. ‘ik ga er meteen morgen ochtend werk van maken! …. Eind van de middag hoor je van me!’ …. En hij herhaalde deze zin een paar keren. Ik dacht …. ik moet mijn interpretatie gids binnenkort gaan bijwerken met nieuwe zinnen.

Dames en heren …. wat denkt u dat er zal gaan gebeuren? Zoals de Amerikanen zeggen ‘Place your bets!’

Raad eens? (part 2)

Raad eens …..

Wordt aan de deur geklopt. Ik doe open en daar staat Jerry (van de meubelzaak beneden). ‘Het bed is gearriveerd!’. Ik was net bezig aanstalten te maken om hem te omhelzen ….. plots vulde hij aan ’… maar …’.

Alleen het woordje ‘maar’ zei al het rest van het verhaal. Raad eens …..

‘… de matrassen zijn niet meegekomen!’. Met andere woorden we hebben een bed … die je alleen als een lage biljarttafel kunt gebruiken.

‘We gaan kijken of we de matrassen elders hier op het eiland kunnen bestellen’. Die zin zou meer waarde gekregen hebben als ik niet de gemiddelde lengte van de lokale bevolking in mijn gedachten had.

Dus …. Het bed staat er … zonder passend matrassen …. wel met twee nachtkastjes, een dressoir met grote spiegel en … een stoel (?). Een stoel? Ik weet niet waar die nu vandaan komt maar …. misschien als troost bijgeleverd.

En raad eens ….. ik blijf lachen. 🙂

We zijn er bijna?

Het is een beetje stil aan mijn kant. Komt vooral door de verhuizing ….
Inmiddels zijn we gevestigd en genieten ervan ….. zelfs met vet en al. Alleen we missen nog twee dingen: ADSL en 2-persoonsbed.

Van beiden krijgen we te horen ‘binnenkort‘ of ‘volgende week‘ …. maar dat is al een paar weken geleden 🙁

Ach … je kunt ook niet alles hebben … of wel?