Caldeirão Verde

Gisteren hebben we een heerlijke levada wandeling gedaan. Deze keer had ik weinig last van mijn hoogte vrees … alhoewel deze keer het pad niet altijd vlak was en op sommige plekken langs behoorlijk hoogte bevond. Je kunt zeggen dat het beter gaat. Na een aantal van dit soort wandelingen dan ben ik gereed om in de circus te gaan werken als koorddanser … maar dan op de ritme van salsa … ziet je het al voor je?

Anyway … eergisteren zijn we naar Santana gegaan, samen met Lídia en Idalia (allebei uit Algarve) en hebben overnacht in Quinta do Furão. Volgende dag hebben we de levada wandeling gedaan van Quiemadas naar Caldeirão Verde (vertaald: Groene Ketel). Willisha heeft hier een uitgebreide verslag van gemaakt op haar Madeira weblog.

Ik beperk me daarom alleen tot het omschrijven van onze eindbestemming tijdens de wandeling .. namelijk Caldeirão Verde. Een ware groene ketel … we waren omringd door steile groene bergwanden … vol met varens, loofbomen, laurierbos, hortensia’s, en veel meer andere soorten …. met in het midden een meer dat gevoed werd door een torenhoge waterval. Het uitzicht is adembenemend en je geniet sprakeloos van het uitzicht rondom. Madeira’s Laurisilva (Laurierwoud) op z’n best. Je bevond je midden één van de werelds oudste bossen dat gelukkig de titel werelderfgoed heeft en dus beschermd.

Het water was kristalhelder en het geluid van het waterval rustgevend. Één ding wat je wel rekening moet houden is … dat deze waterval niet meteen zichtbaar is als je op de plek genaamd Caldeirão Verde aankomt. Dankzij Lídia zijn we verder het pad op gegaan en kwamen dit stukje paradijs tegen. We werden echt beloond voor de 2,5 uur wandeling … en kregen we genoeg (natuur)energie om nog eens 2,5 uur terug te wandelen.

Nadat God de wereld schiep, leunde Hij achterover en bewonderde Zijn meesterwerk. God was tevreden met wat Hij had gedaan, en kuste teder de wereld. En waar Hij de kus plaatste, was Madeira geboren.


Sponsors – Uw logo/link hier toevoegen? Mail me