Back to the Shut

Shut Curaçao ano 2005

Dankzij CasaSpider (Curaçao) ben ik eventjes terug in de tijd gegaan. Hij is, op mijn verzoek (dat eigenlijk als grapje was bedoeld), naar Shut (Sjoet of Shoet) gegaan om te filmen.

Shut was, zoals Casa beschrijft de vroegere vuilstortplaats (Landfill) van Curacao. Dat klopt … maar ook de startplaats voor veel (land)vissers vroeger. In de weekend ging ik samen met mijn vader daar naartoe en langs de kust vanaf Shut tot aan de luchthaven, paar kilometers naar het westen, zochten we een plek .. op de punt van de rotsen om te vissen (zonder hengel!) naar Masbangu, Korkoba, Krokochi enz. Vissen naast een vuilstortplaats? Ja … het doet me nu denken aan die karikaturen met een visser dat naast een kerncentrale een lijnt gooit. Vroeger had men daar geen moeite mee … en de zee zorgde wel voor een rigoureuze afvoer … gezien de stroming en de golven die er waren.

Het is nu meer smeriger dan ik me van vroeger kon herinneren. De plek waar de autobuswrak nu staat… stond vroeger een soort wachthuis. In de verte zie ik nog wel de vreemde heuvel (volgens mij een bunker) met die uitsteeksels.

Vroeger .. als men zelfmoord wou plegen … dan reed men met volle vaart de weg af … en de zee in. In het bijzonder door mannen die alles kwijt dreigden te raken … vooral hun auto. Dan maar met auto en al in de bodem van de zee! De weg eindigt nog steeds op dezelfde plek … de zee. Dat ze nog steeds geen muur of iets dergelijks hebben gezet.

En de prachtige zonsondergang met in de voorgrond Westpunt … terwijl de kleur van de zee donkergrijs wordt … met zo nu en dan een vliegtuig dat dendert voorbij boven je hoofd … in harmonie met de golfslagen tegen de rosten … dat weerspiegelt de eeuwige strijd van de caraibische zee heeft om als het ware het eiland om te kieperen vanaf de noordkant.

Nog één ding van Shut van vroeger … dat was de afbeelding hierboven (uit Casa´s film). Dat is de plek waar de zee altijd het ruigste is op Shut. Door de borende kracht van de golven is er een soort inham, zelfs grot, ontstaan. Daar werd de wat zwaardere materialen van het stortvuil naar toe geslingerd … zoals ijzer, lood en …. koper! Mijn vader (Donny) was één van de eerste vroeger die via een touwladder naar beneden klom om koper te verzamelen uit dat grot … om het later te verkopen. Een waaghals …

De periode dat ik hierboven beschrijf zijn de 70’s. Dertig jaar later zie ik het weer terug via een film van CasaSpider …. masha danki, mi amigoe! (dank je wel, mijn vriend!)

Bezoek CasaSpider – The Spiders visit Shut

3 gedachten over “Back to the Shut”

  1. Een mooi achtergrondverhaal, Amaro! Het vissen, de zelfmoordpogingen en het zoeken naar koper.
    Toen wij er waren had ik een gevoel van illegaliteit. Zeker toen die tankwagen zonder opschrift zijn inhoud kwam lozen. De auto die vlak bij de zee stond was leeg. Even later kwam er nog iemand anders aanrijden. Wat zochten die mensen? Een vreemde atmosfeer… Maar ik ben blij dat ik het gezien heb. Al een hele tijd voelt Curacao ook als ‘mijn’ eiland en ‘mijn’ grond. Moeilijk uit te leggen…
    Hoe lang geleden ben jij nu voor het laatst op het eiland geweest?
    (Misschien een tip voor een huwelijksreis?)

  2. Ik was … schrik niet … 28 jaar geleden voor het laatst geweest! En daarom stond ik van te kijken dat het weinig veranderd was. Ik dacht dat er inmiddels een of ander industrieterrein of woonwijk werd gebouwd.

    De sfeer dat je beschrijft hierboven dat herken ik zo goed. Je vroeg je vaak inderdaad af wat sommige auto’s daar kwamen doen. Soms wel een bizar atmosfeer. Dus die is er na al die jaren nog steeds waarneembaar. Vreemd he?

  3. @ Casa: ik probeer Don al jaren over te halen om terug te gaan, maar hij wil (nog) niet! Hij is bang dat hetgene hij achtergelaten heeft, niet meer terug te vinden is. Maar op deze manier heb ik toch beelden gekregen bij de verhalen die hij mij verteld heeft! Dankjewel daarvoor Casa, het heeft mijn inzicht vergroot en Don’s verhalen weer naar boven gehaald! Mashi danki!!!

Reacties zijn gesloten.