Antwoord op Helshopping

Man: “Een heel goede middag, donna (= mevrouw). Hoe gaat het met u?”
Vrouw: “Een goedemiddag mijnheer. Het gaat … het gaat…”
Man: “Hard werken … maar dat hoort erbij, vindt u niet?”
Vrouw: “Tuurlijk! We mogen niet klagen …. Als de centjes maar binnenkomen….”
Man: (lachend) “… en als de vrouw des huis niet gaat klagen!”
Man: “We moeten haar tevreden houden … begrijpt u.”
Vrouw: “Zo is het. Gelukkig vind mijn man dat ook!” (lachend)
Man: “Maar zij houdt mij gezond en das belangrijk, vindt u niet?”
Vrouw: “Zo is het, mijnheer …. En nu gaat u haar verwennen?”
Man: “Haar verwennen? Welnee … dit heb ik voor ons beiden gekocht, hoor!”
Man: “Dat hoort bij haar plan om mij gezond te houden … “
Vrouw: “O ja??”
Man: “Jazeker mevrouw! Ik moet dit alles gaan sjouwen … en dus beweeg ik … en dus blijf ik gezond”
Vrouw: “Zo is het, mijnheer, volkomen gelijk” (lachend)
Man: “U begrijpt het!”
Vrouw: “U kunt uw pincode intoetsen …”

De laatste zin verklapt waar dit gesprek plaats heeft gevonden …. namelijk aan de kassa van een supermarkt. De vrouw is de kassa-dame en de man heeft boodschappen gedaan (2 tomaten, 1 komkommer, pak toiletpapier, brood en een pak sap … meer niet)

Jenni schreef een stuk genaamd ‘Helshopping’ over haar avonturen in de super …. vandaar de kop. Hier op Madeira moet je niet alleen gokken op de kortste rij … maar je moet ook analyseren wat sociale gehalte de mensen achter de kassa hebben.

O ja … bovenstaand dialoog is vertaald van het Portugees en … is een korte dagelijkse versie …. 😉

2 gedachten over “Antwoord op Helshopping”

  1. Hahahaha, dit is toch weer een heel andere conversatie dan ik ooit gehoord heb tijdens het kopen van trouwringen!

    Voor de rest lijk ik op Madeira iets meer geluk te hebben met het kiezen van de juiste rij. In NL zou ongetwijfeld de kassarol nét op zijn als ik aan de beurt was, of de cassière werd afgewisseld voor koffiepauze en daartussen door moesten kassaladen gewisseld worden etc. etc. etc. Doffe ellende!

  2. Aaaargh! Ik zou echt helemaal geschift worden denk ik.. maar goed, deze redenatie komt voor uit mijn jachtige, puur Hollandse leven.. wellicht zou zelfs ik op Madeira een aangepast tempo aanhouden en zou mijn jachtige brein daar ook wat tot rust komen 😀

Reacties zijn gesloten.