Anjerrevolutie

Anjerrevolutie Portugal 25 april 1974

Vandaag is een nationale vrije dag. De dag dat men de ‘Anjerrevolutie’ van 1974 herdenkt hier in Portugal.

De Anjerrevolutie is de geweldloze omwenteling in Portugal die in 1974 plaatsvond. De revolutie maakte een eind aan het dictatoriale bewind van Salazar en zijn opvolger Caetano. Een dictatuur van ruim veertig jaar onderdrukking, kolonialisme en semi-fascisme kwam hiermee tot een eind.

In het leger ontstond een ondergrondse beweging, de Beweging van de Strijdkrachten, die uit was op het omverwerpen van het bewind. Nadat Generaal Antonio de Spinola, de oud-bevelhebber in Portugees-Guinea, zich aansloot bij de Beweging van de Strijdkrachten, werd op 25 april 1974 het radiostation in Lissabon bezet. Daarop sloten andere militaire onderdelen zich bij de opstand aan. ’s Middags deed Caetano afstand van zijn macht, zonder dat er een schot was gelost.

De bevolking sloot zich aan bij de staatsgreep die uitgroeide tot een revolutie van het volk. Honderdduizenden mensen vierden het vertrek van het gehate oude regime. De Spinola, die aanvankelijk een staatsgreep in gedachten had, zonder vergaande hervormingen, kon niet anders doen dan een democratisch staatsbestel invoeren. In 1975 werden de eerste democratische verkiezingen sinds jaren gehouden.

Bron: Wikipedia

5 gedachten over “Anjerrevolutie”

  1. 31 jaar geleden is nou ook weer niet zó vreselijk lang, maar toch kan ik me er niets van herinneren. Het was in mijn 2e jaar op het Middelbare Onderwijs, dus oké, politiek gezien was ik nog niet ontwikkeld.

    Maar het feit dat Portugal zo lang een dictatoriaal bewind gehad heeft, dat had ik me toch moeten herinneren… Nou ja, beter laat dan nooit zullen we maar denken 😳

  2. Ik herinner me nog wel (vaag) dat het op het journaal was. De Anjerrevolutie heeft dus niets met Prins Bernhard te maken… 🙂
    Wie won de verkiezingen ook al weer, ik dacht Soarez…

  3. Mijn herrinering aan die dag is dat er s’morgens in de klas geen foto meer hing van meneer Caetano. Besef van wat er precies aan de hand was kwam pas later. Mijn lerares reageerde erg vaag en voorzichtig op onze vragen. Eigenlijk een reactie die algemeen overheerste.
    Pas later toen het echt een blijvende gebeurtennis bleek te zijn, kwam pas het besef van wat het inhield geen rekening meer te hoeven houden met de PIDE (het portugese equivalent van de Stasi).
    Voor ons (mijn ouders en ik) als deel van een vervolgde minderheid in Portugal- Jehovah’s Getuigen- tesamen met onze geloofsgenoten waren de daaropvolgende maanden een tijd van voorzichtig optimisme. Of het inderdaad tot vrijheid van aanbidding zou leiden.
    Voor de rest van de Madeirense bevolking was het ook een onrustige en onzekere tijd. Politieke instabiliteit. De oprichting van Politieke partijen. Verkiezingsstrijd. Verkiezingen… opnieuw verkiezingen.
    Kortom de Revolutie was gelukkig vredig verlopen, maar invulling geven aan de verkregen vrijheid ging er nogal onwennig en rommelig aan toe. In mijn herrinering was pas in het jaar 1976 de rust werkelijk teruggekeerd in het leven van de gewone Madeireens.
    Met vr.gr.
    marisa

  4. Ik wil je nog even kwijt dat ik zojuist ervan genoten om te kunnen zien hoe het Forum Madeira eruitziet op je gallery bij Madeira Archipelago.
    Leuk opgezet winkelcentrum.
    dank je wel.
    marisa

Reacties zijn gesloten.