Achterlijk figuren

1979
Ik woon al bijna twee jaar in Amsterdam.
Ik wandel langs de Herengracht …. Plotseling breekt een bui door. Ik zoek schuilplaats bij een poort … waar een Nederlandse zakenman ook stond. Nette pak, stropdas, aktetas, bril, ik schat hem boven de veertig.
Hij keek me aan en vroeg ‘Waar kom jij vandaan?’
Ik: ‘Amsterdam’
Hij : ‘Nee, ik bedoel … waar ben je geboren?’
Ik: ‘Oo …. Curaçao… Nederlandse Antillen’
Hij: ‘En wat doe je hier?’
Ik: ‘Ik woon hier!’
Hij: ‘Er is al te veel van jullie hier in Nederland!’
Ik: ‘……………?’

2006
Ik woon al bijna twee jaar op het eiland Madeira.
Ik wandel langs de bananenplantage …. Plotseling kom ik een oude Madeirense man tegen. Slobber trui aan, met olie besmeurde broek met gaten, stoppelbaard, mist een aantal voortanden, ik schat hem ruim boven de vijftig.
Hij keek me aan en vroeg (in het Portugees) ‘Waar kom jij vandaan?’
Ik dacht hee! Ik zal deze keer mijn antwoord anders formuleren … : ‘Eu sou de Holanda (ik kom uit Nederland)’
Hij: ‘Holanda? Ja, heb ik van gehoord. Mensen hebben het daar heel moeilijk..’
Ik: ‘Nou ja, soms ….’
Hij: ‘Hoe is het weer nu daar?’
Ik: ‘Het begint koud te worden …’
Hij: ‘O ja, maar jullie hebben toch dekens daar?’
Ik: ‘Uhhh … ja!? Ze hebben dekens daar, ja.’
Hij: ‘Maar weet je …. Al die zwartjes daar … het zijn een trots volk maar ze maken een puinhoop van hun eigen land ….
Ik: ‘………….?’

Conclusie:
Achterlijke figuren heb je in alle vormen en maten. Echter … van die arme sloeber (2006) neem ik het niet minder kwalijk want het gebeurt vaak dat men denkt dat ‘Holanda’ in Afrika ligt ….. klinkt een beetje als Uganda en Rwanda.

3 gedachten over “Achterlijk figuren”

  1. Inderdaad. Van meneer anno 2006 kun je afvragen of hij het zelf wel door heeft wat voor stupide uitspraak hij gemaakt heeft.
    Maar meneer 1979 … nee, die wist heel goed wat hij zei en daar zijn er inderdaad geen woorden voor.

  2. Ja,ja, Hollanders zijn tolerant….
    zolang je het met ze eens bent…..
    en van dezelfde bleekschetige huidskleur.
    Maderezen zijn te verontschuldigen, ze hebben hun mening en slaan de plank mis.

  3. Ach, het zal altijd hetzelfde wezen. Mensen voelen zich bedreigd in ‘hun’ territorium.
    Toen wij in 1950 uit Indonesië naar Nederland kwamen werden wij uitgemaakt voor ‘pindachinezen’ waar een ‘blauwe lucht'(knoflook) vanaf kwam. We waren Indische Nederlanders maar toch waren we ‘anders’ omdat onze wieg toevallig niet binnen de Nederlandse grenzen had gestaan. We betraden een territorium dat niet het onze was en waren daardoor indringers. Wel begrijpelijk. Nederland had net een oorlog achter de rug. Dat we moesten kiezen om in vrijheid te kunnen leven (na de Jappenkampen) werd niet bij stil gestaan.
    Het inzicht dat deze planeet aarde voor iederen is die erop leeft en dat grenzen trekken door mensen is bedacht, zal bij de grootste massa nooit tot ontwikkeling komen vrees ik.

Reacties zijn gesloten.