Ahoy is ziek!

Hoi Pap … even snel (ES) ik ben nu in Ahoy!

“Te gek! En?”

Het is ziek!!

“Wat is ziek?”

Ahoy …

“O, je bedoelt chic …”

Nee, ik bedoel ‘ziek’. Ahoy is echt ziek.

Op dat moment besefte ik dat ik een paar jaar achterliep qua hedendaags taal. Vroeger zeiden ze ‘prachtig’, ‘te gek, ‘gaaf’, ‘tof’ … vervolgens ‘waus’, ‘vet’, ‘cool’, ‘wreed’ … en nu is het ‘ziek’, ‘wicked’, ‘gruwelijk’ of ‘vet lauw’.

OK … ik moet gaan. Repetities vandaag! Tot de volgende keer.

Mike is een mega gruwelijk vet cool driedubbel wicked chill ziek kill.

Vijf jaar

Vijf jaar geleden … dit was haar reactie …

Afzender: aussiegirl
Wanneer: 23/04/02 21:05
Bericht: Hi Donamaro

Ik heb het ook net nog even nagekeken, maar volgens Lycos hebben wij veel overeenkomsten in onze vragenlijst-antwoorden 🙂

Dus met jou zou ik mijn (inmiddels al weer weggezakte) salsalessen weer kunnen overdoen? Ik vond het heel leuk, maar kon me nooit zo overgeven aan de heren op les. En tja, de dansvloer is nog echt een plek waar de heren leiden hè. Hoewel, onder de merengue had ik geloof ik wel meer de leiding, hahaha…

Ik hou van lange mannen (ben zelf 1.72 cm), dan kan ik tenminste hakken aan! Verder slank, kort pittig koppie met haar (op dit moment donkerrood), lach graag en positieve instelling. De rest kun je eigenlijk wel zelf nalezen, en anders hoor ik het wel.

Groetjes,
Wil

… het begin van een geweldig periode.

Frans Bauer

“Ik ben nerveus …”

“Hoezo?”

“Komende vrijdag sta ik voor meer dan 10.000 mensen. Weet je hoe dat voelt?”

“Nee, dat weet ik niet … maar ik zou het ontzettend graag een keertje willen meemaken.”

“Het wordt de zoveelste mijlpaal in mijn leven … ik heb er zin in. Jammer dat je er niet bij kunt zijn.”

“Ik vind het ook heel erg jammer, maar … zelfs hier vandaan ben ik gedachten bij je. Ik zit ook tussen al die 10 duizenden mensen naar je te kijken.”

“Dank je wel, Pap”

“Nee, jij bedankt. Ik ben trots op je …”

A.s. vrijdag gaat het eindelijk van start … het uitgestelde concert van Frans Bauer Live in het Ahoy. Een reeks van 15 (of meer) concerten … en Michael is één van de dansers. Helaas wordt het (nog) niet uitgezonden op de NL televisie … anders had ik het bij ons buren kunnen kijken.

Michael heeft bereikt datgene wat ik ooit graag willen doen … op een podium … voor duizenden mensen …. uit mijn dak gaan! Dankzij hem sta ik toch nog (een beetje) naast Frans het publiek op te zwepen.

Zie ook vorig blogs:

Raad eens?
Concert Frans Bauer gaat niet door

*ES* Firefox

Ik gebruik al een paar jaar de laatste versies web programma’s van zowel Firefox als Internet Explorer (IE) … en mijn voorkeur gaat naar Mozilla Firefox

Waarom? Veel sneller en betrouwbaarder. Tevens, in mijn ogen, gebruikersvriendelijker.


Mijn ode aan alle project managers

Ik kwam het volgende tegen op het web. Ik wijd het aan alle project managers (met wie ik heb gewerkt … maar ook de pm’s die het geluk hebben gehad om niet samen met mij te werken). Nog even toelichten (voor de PM’s) … het is in het Engels:

Three men: a project manager, a software engineer, and a hardware engineer are working on a project.

About midweek they decide to walk up and down the beach during their lunch hour. Halfway up the beach, they stumbled upon a lamp. As they rub the lamp a genie appears and says “Normally I would grant you 3 wishes, but since there are 3 of you, I will grant you each one wish.”

The hardware engineer went first. “I would like to spend the rest of my life living in a huge house in St. Thomas, with no money worries and surrounded by beautiful women who worship me.” The genie granted him his wish and sent him on off to St. Thomas.

The software engineer went next. “I would like to spend the rest of my life living on a huge yacht cruising the Mediterranean, with no money worries and surrounded by beautiful women who worship me.” The genie granted him his wish and sent him off to the Mediterranean.

Last, but not least, it was the project manager’s turn. “And what would your wish be?” asked the genie.
“I want them both back after lunch” replied the project manager.

Happy Ending

De thriller met het bed en matrassen heeft alsnog een happy ending gekregen. In het laatste hoofdstuk verschenen ons twee helden, Wim en Bas, die arriveerden afgelopen zaterdag te Funchal. Ze zagen ons al wuiven vanaf de luchthaven … maar de vraag is of we naar hun stonden te wuiven … of naar de twee grote blauwe capsules die uit het vliegtuig kwamen … waarvan we al wisten wat het inhoud was.

Blue PillsZie ginds landt het TAP vliegtuig uit Nederland weer aan.
Het brengt ons twee dekmatrassen …. we zie ze al staan!

De fel blauwe ‘pillen’ kwamen zonder problemen en zonder beschadiging welke dan ook op Madeira. Menigten dachten dat het niet zou lukken om als reisbagage hier naartoe mee te nemen … maar was geen enkele probleem. Echter de matrassen werden vernuftig verpakt en vacuüm gezogen door Bas (doctorandus in Verpaktologie) en zelfs voorzien met handvaten. Een belangrijk feit (voor ons) was … dat zowel Bas als Wim veel plezier in hadden in het verpakkingsproces zo ook het ophalen en meenemen. Ons helden hadden lol in hun nieuwe avontuur …

Uitpak festijn  Dit zat er allemaal om

Zo ook het uitpakken van de in elkaar geperste matrasjes. Matrasjes? Nou ja, ze passen precies op onze (volgens Portugezen ‘zachte’) orthopedische matrassen. Het zijn nu het slagroom wat ontbrak op ons bedden-gebak. Ze liggen heerlijk (zie foto).

Babe on a matrass  Het slagroom op het gebak

Dankzij onze vrienden krijgt ons bedden verhaal (na 8 maanden) een happy ending. En ze sliepen nog lang en gelukkig.

Levada uit de hemel

Afgelopen zaterdag reden we door de smalle straten van São Martinho (Funchal) terwijl het goot vanuit de hemel. Het leek wel alsof de levadeiro van boven heeft besloten om de hemel levada om te leiden naar beneden. Straten werden stromende rivieren … zelfs hier en daar putdeksels waren ‘ontdopt’ en het water spoot uit de grond.

Voor Wim en Bas, onze vrienden uit NL, was de eerste dag op Madeira zeer nat. We besloten om richting ons huis te Arco da Calheta te gaan waar het droger was. Ze konden in ieder geval zelf ervaren wat wij bedoelen met microklimaat … de verschillende weerbeelden die je op het eiland kunt meemaken.

Al met al was het toch een leuke dag. Nadat Willisha en ik naar hun hotel hebben teruggebracht ’s avonds … reden we terug naar huis. Op sommige delen … vooral bij Madalena do Mar … was het alsof je in een grote levada reed. Ik heb het nog nooit zo erg meegemaakt. Zonder problemen thuis gekomen … en het was gelukkig een eenmalig optreden van deze dramatische rol van Moeder Natuur. Gisteren (zondag) en vandaag genieten we van haar goede (zonnige) bui. Daar later meer over …

Eindelijk Nieuwe Laptops

Eindelijk! Dit zijn nu de laptops / notebooks waarover men heeft nagedacht. Was dat nou zo moeilijk om te bedenken?

notebooks_pic1.jpg        notebooks_pic2.jpg        notebooks_pic3.jpg

*ES* Rust Vasthouden

Al ’s ochtends voel ik dat het een dag vol stress zal worden…. en dus moet ik proberen om de rust in mijn geest en lichaam vast te houden …. zelfs meer aan toe te voegen.

Rust …. rust …. rust …. rust …. rust ….